An Endless Torture

สอบเสร็จแล้ว
เย้ๆ ....

ตามด้วยวันหยุดอีก 4 วันติดกัน
เย้ๆ ...

พ่อแม่บินมาเยี่ยมและจะได้ไปเดิน shopping ด้วยกัน
เย้ๆ ...

จะได้มีเวลากับที่รักของเราเต็มที่
เย้ๆ ...

แต่ความสุขจากทุกอย่างข้างต้นต้องพังทลายลง
เพราะ paper 3 วิชามี due ส่งงานวันพุธนี้น่ะสิ

และนับจนวินาทีนี้ ยังไม่มีความคืบหน้าไดๆทั้งสิ้น

จะว่าไปแล้ว เราจะปลีกตัวไปทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ
แต่ไปแล้ว ความรู้สึกกังวลมันตามติดไปด้วยนี่สิที่ทำให้ไม่มีความสุขเท่าไรนัก

anyway
ชั้นจะให้กำลังใจตัวเอง
และหวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยและเข้าที่เข้าทางจนได้

เชื่อเจ้สิ อิอิ

ทำไมเป็นคนแบบนี้

จะสอบอีกแล้ว
จริงๆ
ไม่ได้โกหกหรอก

ไม่เชื่อช่ายมะว่าจะสอบ

อันนี้ฉันเข้าใจ

มีใครที่ไหน
วันจันทร์นี้จะสอบอยู่แล้ว
ต้องจบนวนิยายอังกฤษยุคศตวรรษที่ 19 สองเล่ม
ซึ่งขณะยังไม่จบซักกะเล่ม
Jane Austen กะ Charles Dickens น่ะหรอ เบๆ
เสาร์- อาทิตย์ ก็ทัน

มีใครที่ไหน
อาทิตย์หน้าจะสอบอยู่แล้ว
ยังเห็นเดินไปเดินมาตามสยามอยู่เลย

มึงว่างมากช่ายมั้ย

ไป ไป
ไปอ่านหนังสือ ป๊ายยยยยย

ไม่ชอบเลย

เคยรู้สึกอย่างนี้บ้างไหม

ไม่ชอบเป็นผู้ถูกตรวจสอบ
ทั้งๆที่เรารู้อยู่แก่ใจว่าเราไม่ได้ทำผิด
และไม่มีทางจะทำผิดแน่ๆ

เช่น
ถูกค้นกระเป๋าเวลาเข้าห้าง
หรือถูกขอดูบัตรนิสิตเวลาใช้บริการรถไฟฟ้านอกเครื่องแบบ

สิ่งแรก
เป็นเรื่องที่พอจะน่าเข้าใจ หากเราถูกกระทำด้วยความเคารพและสุภาพ
เพราะมันเป็นที่เกี่ยวกับความปลอดภัย
ดังนั้นมาตรการต่างๆจึงต้องเข้มงวด
การตอบสนองด้วยความร่วมมือที่ดี
เป็นสิ่งที่คาดหวังจากสุภาพชนเช่นเรา

แต่อย่างหลังนี่สิ
ทำเราอารมณ์เสียทุกครั้งเวลาเข้าหรือออกประตูรถไฟฟ้า
จะมีพนักงานทำหน้าเหนือกว่าวิ่งปรี่เข้ามาขอตรวจบัตร
เหมือนกับจับผู้ร้ายได้
เราอดส่งเสียง จิ๊จ๊ะ หรือทำหน้ารำคาญเป็นการตอบสนองเสียไม่ได้

เข้าใจว่าเป็นหน้าที่ของเขา
แต่ก็ควรจะเคารพเราด้วย
ไม่ใช่มาทำหน้ามีชั้นเชิงหรือเป็นต่อกับเรา
ลองมองในมุมมองเราดิ คนที่ไม่ได้หรือคิดจะโกงเค้าอ่ะ
ต้องมาเสียเวลาให้เค้าตรวจแล้ว ก็ขอให้เป็นการตรวจที่เป็นมิตรหน่อยไม่ได้หรือ

เอ.... หรือจิงๆแล้ว เค้าไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดนะ
สิ่งที่เราว่าไป คือสิ่งที่เราคิดไปเองตะหาก
แท้จิงแล้ว
สิ่งที่เราหงุดหงิดเวลาเค้าตรวจ คือเราอายที่เค้าเลือกที่จะไม่เชื่อว่าเรายังอยู่ในวัยเรียนอยู่
แต่กลับเป็นผู้ร้ายวัยทำงานที่ไม่มีปัญญาจ่ายค่ารถไฟฟ้าเต็มราคา
และยังเอาบัตรนักราคานักเรียนมาใช้อีก
ไหนจะอีคนที่ผ่านไปมาอีกล่ะ
คงมองด้วยความสงสัยว่า
อีนี่มันคงโกงเนอะ เค้าจึงเลยเรียกตรวจ
ประเด็นนี้ก็น่าคิดเหมือนกันนะเนี่ย

อย่างไรก็ตามล่ะ
เราไม่ชอบให้เค้าตรวจ
ไม่ชอบเป็นคนต้องสงสัย
ทั้งๆที่เราไม่เห็นจะน่าสงสัยตรงไหนเลย

ว่ามั้ย...