Sunday, December 30, 2007

when you are away, my dear

หลายครั้งเรามักดูเหมือนจะชินชากับแฟน
เค้าน้อยใจเสมอที่ดูเหมือนเราไม่มีความสุขเวลาอยู่กับเค้า
ในขณะที่เราไม่เคยมีคำถามพวกนี้เลย เพราะเค้าแสดงออกอยู่เสมอว่าเราสำคัญแค่ไหน
เรามั่นใจในตัวเค้ามากๆ

อยากบอกว่า เราเป็นคนนิ่งๆ ไม่ชอบแสดงออกอย่างงี้จริงๆ
ไม่เพียงแค่กับแฟน แต่กับเพื่อนๆเราก็ยังเป็นแบบนี้
ชอบทำเฉยๆ ไม่สนใจ มีฟอร์มไปงั้นแหละ
จริงๆแล้วห่วงจะตาย อยากได้ความสนใจด้วยซ้ำไป
แต่ปากแข็ง กลัวเสียฟอร์ม

หลายครั้งก็ถามตัวเองว่า เราแคร์ เรารักคนกลุ่มนั้นจริงๆหรือเปล่า
ที่ไม่สนอาจเป็นเพราะเราไม่รักเค้าจริงๆก็ได้

แต่เราจะได้คำตอบเสมอเมื่อเราต้องอยู่ห่างจากพวกเค้า
เรารู้เลยว่าพวกเค้าสำคัญกะเรามากแค่ไหน

วันนี้ เพิ่งจะผ่านไปได้แค่วันเดียวที่เค้าต้องเดินทางไปเที่ยวกับครอบครัว
ได้คุยกันบ้างครั้งคราวทางโทรศัพท์
ช่วงแรกเหมือนเป็นฝ่ายเค้าที่พยายามติดต่อมา
แต่เราก็ไม่กล้าโทรไป เพราะกลัวเค้าจะเสียค่าโทรแพง
พอเอาเข้าจริงก็อยากคุยมากๆ

อยากบอกว่าอย่าน้อยใจเลยหากบางครั้งที่เราดูเหมือนไม่แคร์
แต่เราก็แบบนี้แหละ เขินกะการแสดงความรัก ความเป็นห่วงซึ่งๆหน้า
ยังไงการที่เธอไม่อยู่ครั้งนี้ มันเตือนให้เราได้รู้ว่าเรารักเธอมากแค่ไหน
จากวันแรกที่รู้จัก จนถึงวันนี้ ไม่ได้รักเธอน้อยลงเลยนะ
และเชื่อว่าจะเป็นอย่างนี้ไปอีกนาน

1 comment:

Anonymous said...

รับทราบแล้วครับ แล้วจะพยายามปรับตัวให้เค้ากับรูปแบบที่เธอเป็นนะ คือไม่น้อยใจนะ แต่ตั๋งจะยังแสดงออกแบบที่ตั๋งรู้สึกกับพี่เจฟไปเรื่อยๆแล้วกันครับ จนกว่าพี่เจฟจะเบื่อตั๋งนะ
เอาแบบนี้แล้วกันดูแล้วเป็นแผนที่ดีสำหรับคนสองคนที่มีอะไรต่างกันบ้างเล็กน้อยเป็นเรื่องธรรมดา

ตั๋ง